ค่ำคืนนี้ไม่ต่างอะไรกับค่ำคืนแรก.. ฉันเหงา ฉันเศร้า ฉันคิดถึงเธอ.. อยู่ตลอดเวลา
แม้ไม่เคยเจอกัน แต่ความผูกพันเหล่านี้มันมาจากไหนกันนะ...
ในหัวมีแต่คำถามที่วนเวียน ..
เธอเกลียดฉัน.. หรือเธอกำลังเดินทาง..ไปแล้วกันแน่..
แล้วทำไม.. ถึงไม่อยากแม้จะโทรร่ำลาฉันบ้างเลยหรอ?
ฉันมันไม่มีค่าแม้แต่ให้เธอได้ร่ำลาเลยใช่ไหม?
หรือมันเป็นเวรกรรมที่ฉันก่อไว้.. กับใครบางคน.. แล้วก็จึงได้มาทรมานแบบนี้..
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment